Jagienka Hursztyn – „Różni w potrzebach. Równi w prawach.”

✨Kodeks dobrych praktyk

Standardy konsultacji z udziałem osób w spektrum autyzmu powinny być wszędzie takie same, co sugeruje już ich nazwa. Warto opracować KODEKS, który je opisuje. Spotkania z ekspertami mogłyby odbywać się stacjonarnie (z możliwością wsparcia asystenta) oraz online (dla osób mających trudności z dojazdem). Warto rozważyć stworzenie ogólnopolskiej, łatwo dostępnej platformy gromadzącej pomysły samorzeczników z całego kraju, zapewniając każdemu równy głos.

✨Przeciwdziałanie pozorowanej aktywizacji zawodowej

Autyzm czy inna niepełnosprawność powinny być tylko tłem, a nie głównym punktem odniesienia. Do zadań pracodawcy należałoby przygotowanie jasnej listy zadań dla pracownika lub praktykanta oraz zapewnienie dostępu do osoby wspierającej.

Ważne jest także umożliwienie przerw na odpoczynek – w tym regenerację od nadmiaru bodźców w strefach sensorycznych.

✨Samorzecznictwo jako kompetencja ekspercka

Aby samorzecznictwo było uznawane za kompetencję ekspercką, mogłaby powstać baza ekspertów z opisem ich doświadczenia. Potrzebne są przepisy umożliwiające zatrudnianie takich osób na stażach w instytucjach lub na stanowiskach takich jak ekspert ds. autyzmu czy ekspert ds. niepełnosprawności ruchowej w edukacji.

✨Włączenie w edukacji

W każdej szkole dla uczniów ze szczególnymi potrzebami należałoby przygotować plan włączania w zadania grupowe. To nauczyciel powinien przemyśleć organizację zespołu rówieśników dla ucznia w spektrum, aby praca przebiegała jak najlepiej. Proponuję również wprowadzanie „Indywidualnego Planu Społecznego”, tworzonego wspólnie przez nauczyciela, psychologa i pedagoga jeszcze przed rozpoczęciem nauki.

✨Realna dostępność w urzędach i szkołach

W celu sprawdzenia faktycznej dostępności budynków, warto wprowadzić kwestionariusz wypełniany przez użytkowników danej instytucji. Można by w nim wypisać, co funkcjonuje dobrze, a co wymaga zmiany. Ankieta zawierałaby pytania o dokumenty w prostym języku, dostosowanie toalet, obecność miejsc wyciszenia oraz przygotowanie merytoryczne urzędników.