I Ogólnopolska Konferencja Samorzecznicza „Inkluzja NIE iluzja. Partycypacja. Obywatelskość. Samostanowienie ” z perspektywy samorzeczniczej
W sobotę, 25 października 2025 roku w Kutnie odbyła się „I Ogólnopolska Konferencja Samorzecznicza »Inkluzja NIE iluzja. Partycypacja. Obywatelskość. Samostanowienie «” pod Honorowymi Patronatami Rzecznika Praw Obywatelskich prof. Marcina Wiącka, Rzeczniczki Praw Dziecka Moniki Horna-Cieślak, Marszałka Województwa Łódzkiego Joanny Skrzydlewskiej, a także Prezydenta Miasta Kutno Mariusza Sikory.
Wydarzenie zorganizowały Fundacja Pro Aperte oraz Fundacja Autism Team, a udział w nim wzięli samorzecznicy trzech największych Klubów Świadomej Młodzieży – z Łodzi, Włocławka oraz Kutna, a także kilku samorzeczników niezrzeszonych. Wśród zaproszonych gości byli m.in. przedstawiciele biura Rzecznika Praw Dziecka, Rzecznika Praw Obywatelskich, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Narodowego Instytutu Wolności oraz władz lokalnych z Kutna i Krośniewic .
Głównym celem konferencji było podsumowanie trwającego od stycznia 2024 r., dwuletniego projektu „KŚM Inkluzja NIE iluzja. Partycypacja. Obywatelskość. Samostanowienie.”, sfinansowanego ze środków NIW.
Samorzecznicy dzielili się własnymi doświadczeniami oraz wrażeniami z uczestnictwa w projekcie, prezentowali swoje spostrzeżenia opowiadając, czego zdołali nauczyć się podczas rozmaitych warsztatów organizowanych w ramach jego realizacji.
Cykl wystąpień rozpoczął Społeczny Zastępca Rzeczniczki Praw Dziecka i koordynator łódzkiego KŚM – Jan Gawroński, przedstawiając wstępną prezentację na temat naszej organizacji.
Jako że występowałem tam w roli nie tylko samorzecznika, ale również pracownika Fundacji Autism Team, w udziale przypadło mi wymagające zadanie stworzenia prezentacji na temat działalności Klubu Świadomej Młodzieży ze szczególnym uwzględnieniem ostatnich 2 lat. W swojej wypowiedzi poruszyłem m.in. kwestie współpracy KŚM z Biurem RPD, uwzględniając powołanie samorzeczników do rangi eksperckiej przez obecną Rzeczniczkę. Mówiłem również o współpracy z Biurem RPO i PFRON, w ramach której nasi samorzecznicy uczestniczyli w wielu warsztatach budujących wiedzę i kompetencje. Rzecz jasna nie mogło zabraknąć informacji o aktywnościach, w których braliśmy udział realizując kończący się już projekt. Wspominałem o kampaniach społecznych, jakie co roku inicjuje nasz Klub. Opowiadałem z własnej perspektywy, czego zdołałem nauczyć się przez ten czas, jak również przywoływałem opinie moich samorzeczniczych przyjaciół z KŚM w Łodzi, którzy podzielili się swoimi doświadczeniami z tegoż projektu.
Oprócz mnie i Jana, łódzki KŚM reprezentowała Lena Sęk wygłaszając referat pod tytułem „Uniwersum moich pasji” w którym opowiadała o swoich samorzeczniczych osiągnięciach.
Swoje prelekcje prezentowali także samorzecznicy z KŚM w Kutnie – Joanna Nolbrzak oraz Kacper Frydrysiak, którzy opowiadali między innymi o tym, w jaki sposób samorzecznictwo wspiera w procesie budowania relacji oraz jak umiejętnie łączyć rolę samorzecznika z pracą zawodową.
Najmocniej zapadło mi w pamięć wystąpienie kolegi samorzecznika Marcina Jabłońskiego z KŚM Włocławek, który opowiadał o kosztach niezrozumienia neuroróżnorodności, jakie ponosi społeczeństwo. Wspominał o tym, jak wiele talentów marnuje się przez brak otwartości na osoby w spektrum autyzmu na rynku pracy i w życiu publicznym. Poruszył również arcyważny problem, jakim jest bierność i brak zainteresowania polityków kwestiami zwiększania dostępności dla osób z niepełnosprawnościami i neuroróżnorodnych.
Cykl wystąpień samorzeczniczych zakończyła Aleksandra Wilińska z KŚM we Włocławku opowiadając o swoich doświadczeniach jako szkoleniowiec rad pedagogicznych.
Na konferencji nie mogło zabraknąć również części artystycznej, o którą zadbał nasz samorzecznik z KŚM w Łodzi, niezastąpiony wokalista Borys Chmielewski, który zaśpiewał kilka piosenek, w tym dwa autorskie utwory.
Udział w „I Ogólnopolskiej Konferencji Samorzeczniczej »Inkluzja NIE iluzja. Partycypacja. Obywatelskość. Samostanowienie «”uważam za niezwykle ciekawe i budujące doświadczenie. Liczę na to, że to nie ostatnie tego typu wydarzenie na mojej drodze samorzecznika. Był to dla mnie czas wytężonego skupienia i z pewnością wykorzystałem go w sposób produktywny, zdobywając kolejne doświadczenia potrzebne na mojej drodze do kariery jako osoba publiczna. Wydarzenie to pokazało, jak wielkim echem niosą się nasze sam orzecznicze działania oraz skalę pozytywnego wkładu, jaki mogą wygenerować osoby w spektrum, jeśli tylko dostaną do tego odpowiednią przestrzeń i narzędzia.
